Günün birinde küçük bir kız kendinden yaşça büyük birine aşık olur ama ilk defa yaşadığuı bu duyguyu içine sindiremez hale gelir hayatında ilk defa aşık oluyordur…İlk defa böyle karmaşık bir duyguyu yaşıyor olması ona yetiyordur..Ve bir gün bir karar alır ve sevdiğinin kapısına gider sevdiğinin annesi açar kapıyı küçük kıza sorar
-Kızım kimi aradın?seni tanıyamadım da…der
Kızda :
-Teyzecim oğlunuzla görüşebilirmiyim??diye sorar..
– Tabiki.. der
çocuğun odasına gider çocuğu çağırmak için.. oğlum seni görmek isteyen bi genç var kapıda der çocuk biraz bekletsene anne işm var hemen geliyorum….anneside tamam oğlum biraz bekletirim der çıkar odadan.
kız küçükken aşık olduğu çocuğa 17 yaşına geldiğinde söylemek istediği şeyleri toparlamaya çalışırken bi ses böler heyecanını:
-KÜÇÜĞÜM beni görmek istemişsin nedenini sorabilirmiyim der..
-Kız bi anda söyliyeceklerini unutmuş bir halde :
-Evet ama biraz utanıyorum der..
Genç utanıcak bişey yok küçüğüm ne derdin varsa anlat zavkle dinlerim der…
Kız :
-Başka bir yere gitsek orda anlatsam olurmu ?der Genç :
Tabi küçükğüm neden olmasın üstüme bişey alıım hemen geliyorum ..der
Kız çok heyecanlıdır.Çocuk ilk defa odasının kapısını kilitlememiştir o gün..
Kız ve oğlan bir parka gitmeye karar verirler giderken nolduysa bir anda kıza bir araba çarpar ve kız malesef ölür çocuk eve üzgün gelir annesi çocuğu kapıda beklemektedir…
Oğlum odana girdim heryere ”KÜÇÜĞÜM” yazmışsın ne demek bu diye sorar çocuk üzgündür :
-Anne ben küçüğümü kaybettim der ve odasına çekilir..
Annesi anlam veremez çocuğunun sözlerine ve o kızı aramaya çıkar evden kızın evini bulur fakatkızın evde olmadığını söyler annesi nerde olduğunu biliyormusunuz der oğlanın annesi tabiiki der genç kızın annesi ve yola çıkarlar annesinin genç kızın evini bulması 4 gününü almıştırr..yolda bi mezarlığa girerler ve kızın mezarı başında annesi kendini tutamaz ve başlar ağlamayanoldu der oğlanın annesi kızımı 4 gün önce trafik kazasında yitirdimve çok üzgünüm der ağlamam ondandır….kadın kızınızın evinizdeki odasını görebilirmiyim der kızın annesi olur der ve eve doğru giderler…Kızın odasıda ilk defa kilitli değildir içeri girerler ve oğlanın boy boy fotoğrafları kızın duvarında asılıdır bizim eve kadar gelebilirmisiniz hanımefendi der oğlanın annesi giderler oğlan evde kendini asmış ve elindeki kağıtta
YANINA GELİYORUM KÜÇÜĞÜM YANINA GELİYORUM
yazısı vardır
Bir Bitişin Hikayesi
Tam tamına 17,5 yaşındaydım o gün. Bütün eğitim hayatımı adadığım ve sonunda başardığım üniversitemin bahçesinde onunla konuşup bir ilişkinin temellerini atmak üzereyken küçük bir çocuktum. Günü birlik ilişkilerde, geçici flörtlerden hoşlanmadığımı belirtecek kadarda büyük. Üniversite hayatinin başlangıcı bu muhteşem birlikteliğinde başlangıcı oldu. Günler büyük bir hızla geçiyor ve her gecen gün aşkımızda ayni hızla büyüyordu.
Önce toplumdan, sonra da okulumuzdan soyutladık kendimizi. Her anımızı baş başa geçirmekten, İstanbulun keşfedilmemiş yerlerin gezmekten büyük keyif alıyorduk. Onun dinine çok bağlı olması, benim bugüne kadar bilmediğim görmediğim şeyleri yapıyor olması hoşuma gidiyor, ben de her gün yeni şeyler öğreniyordum.
Bu aşk romanlarından fırlamış mutlu günler daha doğrusu seneler 4 yıl sürdü. Kesintisiz 4 yıl. Bu arada o benim aileme, bende onun ailesine girmiştik. Evleneceğimiz günler sayiliydi.
5. yılımıza girdiğimiz ilk günlerinde her şey alt üst oldu hayatımda. Senelerdir görmediğim bir arkadaşımı ziyarete gittim ve aşık oldum. Hayatımızda başka insanlar olmasına rağmen bu garip duygusal çekim bizi yakaladı, ama hemen kendimizi toparlayarak uzaklaştık. İşte yine ben eski bendim. Her şeyi çözmüş ilişkime sağlam bir şekilde dönmüştüm .- Döneme mimiydim yoksa Bir kaç ay sonra İnternet ve chat ortamını keşfettim. Seneler sonra ilk kez farklı erkeklerle konuşmak gerçekten ilginçti gelmişti. İleri gidip teflonlaşmaya ve hatta bir kaç kez görüşmeye bile vardırmıştım işi. Ama hep kendimi haklı çıkaracak sebepler aradım. Kötü bir şey yapıyordum, onu anlatmıyordum. Yada bana öyle geliyordu.Başka bir adama aşık olmamla başlayan kavgaların, tartışmaların yerini şimdi chat kavgaları almaya başlamıştı. Bu seferde netten yüzünü bile görmediğim bir adama aşık olmam, olayın patlama noktası oldu. Çünkü artık sözlerin yerini tokatlar almıştı. Çıktığım tatiller, görüşmeme kararları, ilişkiyi kurtarma çabaları hiçbir işe yaramıyordu. Elimizde hiçbir şey kalma misti artık. Bizi bir arada tutan o güçlü bağ,aşk,sevgi,saygı,hoşgörü. Hepsi uçup gitmişti.şaşkındım. nasıl bu hala gelebilmişti her şey. Bitmeliydi. Bitecekti. Ve bitti. 5. yıldönümümüze 1 ay kala bitti büyük aşk masalı.Biliyorum. Ben suçlu görünüyorum. Ama hala kendimi haklı çıkarmak için çok fazla sebep bulamıyorum. Pişman mıyım. Hayır. 23 yaşındayım artık ve elimde kalan hala bitmemiş bir okul. İlişkim bitti ama okul hala duruyor. Aşk mı bir daha asla.
